Camerabeelden opslaan: SD-kaart, NVR of cloud?

Een camera die niets bewaart, is een dure deurbel. De vraag waar uw beelden terechtkomen bepaalt hoeveel dagen u kunt terugkijken, wie er toegang toe heeft en of u na een incident effectief bewijsmateriaal in handen heeft. Hieronder de drie manieren, met hun echte voor- en nadelen.

De drie manieren om beelden te bewaren

1. SD-kaart in de camera zelf

De meeste wifi- en 4G-camera's hebben een sleufje voor een microSD-kaart. Simpel, goedkoop, geen extra kast in de meterkast. Maar er zitten twee zwakke plekken aan.

De eerste is capaciteit: op een kaart van 64 of 128 GB past bij een fatsoenlijke resolutie zelden meer dan enkele dagen. De tweede is belangrijker: de opslag hangt letterlijk aan de camera. Wordt de camera gestolen of vernield, dan verdwijnen de beelden mee. Voor een schuur, een garage of een tweede verblijf is een SD-kaart een redelijke oplossing. Voor de camera die uw voordeur bewaakt is het dat niet.

Nog iets praktisch: geheugenkaarten in camera's worden dag en nacht overschreven. Dat is zwaar werk voor een kaart die daar niet voor gemaakt is. Gebruik een kaart met een endurance-classificatie (bedoeld voor continu schrijven) en ga ervan uit dat u die om de paar jaar vervangt.

2. NVR of recorder met harde schijf

Bij een bedraad PoE-systeem lopen alle camera's naar één recorder — de NVR — met een harde schijf erin. Dat is de standaard bij een vaste installatie, en met reden: de recorder staat binnen op een plek die een inbreker niet meteen vindt, u kiest zelf hoe groot de schijf is, en er is geen abonnement in het spel.

Nadeel: één toestel, één schijf. Gaat die schijf stuk, dan bent u alles kwijt. Harde schijven zijn slijtageonderdelen — reken op vervanging na een aantal jaar intensief gebruik. Kies bovendien een schijf die voor bewaking gemaakt is (surveillance-schijven verdragen 24/7 schrijven; een gewone desktopschijf niet). Meer over hoe zo'n installatie in elkaar zit, leest u op onze pagina over het bedraad PoE-camerasysteem.

3. Cloud

Bij cloudopslag gaan de fragmenten naar de servers van de fabrikant of installateur. Groot voordeel: de beelden staan buiten uw woning, dus een dief kan ze niet meenemen. Maar er hangen drie zaken aan vast die u vooraf moet weten.

• Het kost maandelijks geld, meestal per camera. Over vijf jaar loopt dat op — reken het even door voor u tekent.
• Het vraagt upload-bandbreedte. Vier camera's die continu naar de cloud sturen, drukken merkbaar op een gewone internetverbinding.
• De beelden staan bij een derde partij, onder hun voorwaarden. Stopt de dienst of stopt uw abonnement, dan is de vraag wat er met uw archief gebeurt.

Cloud is zinvol als extra laag bovenop lokale opslag, niet als vervanging ervan.

Hoeveel dagen kunt u realistisch terugkijken?

Dat is de vraag die er echt toe doet, en het antwoord is een rekensom met vier factoren: het aantal camera's, de resolutie, de compressie (H.265 is een stuk zuiniger dan het oudere H.264) en of u continu opneemt of alleen bij beweging.

Een eerlijke vuistregel voor een 4K-camera met H.265 en continue opname: reken op grofweg 30 tot 80 GB per camera per dag. Die marge is breed omdat een camera op een drukke straat veel meer data produceert dan een camera die de hele dag naar een stille tuin kijkt — hoe meer beweging in beeld, hoe meer bits.

Neemt u alleen op bij beweging, dan gaat die periode fors omhoog — bij een rustige woning al snel een veelvoud. Daarom is het correct instellen van uw detectiezones niet alleen goed tegen valse meldingen, maar ook tegen een schijf die zich onnodig volschrijft. Hoe u dat aanpakt, staat in ons artikel over bewegingsdetectie instellen.

Wat de wet erover zegt

In België mag u camerabeelden in de regel maximaal 30 dagen bewaren. Langer bijhouden mag alleen als de beelden dienen voor een concreet dossier, bijvoorbeeld een inbraak waarvan u aangifte deed. Een schijf zo groot kopen dat u een half jaar kunt terugkijken heeft dus geen zin — dat mag u niet eens. Mik op een systeem dat comfortabel twee tot vier weken haalt. De volledige regels zetten we uiteen in het artikel over de Belgische camerawet.

"De juiste vraag is niet hoeveel terabyte u nodig heeft, maar hoeveel dagen u wilt kunnen terugkijken."

Vier fouten die we in de praktijk tegenkomen

• Een gewone desktopschijf in de recorder. Werkt maanden prima en begeeft het dan. Neem een surveillance-schijf.
• Nooit controleren of de opname echt loopt. Een volle of stukke schijf meldt zich niet altijd luid. Kijk maandelijks eens of u een week terug kunt scrollen.
• Alles op maximale resolutie en 24/7. Uw terugkijkperiode zakt daardoor tot een handvol dagen zonder dat het beeld bruikbaarder wordt.
• Wachten met exporteren na een incident. Het systeem overschrijft in lus. Zet het fragment dezelfde dag veilig — hoe, leest u in camerabeelden na een inbraak.

Wat wij standaard doen

Bij onze installaties gaat de opslag lokaal in de recorder, op een schijf die voor bewaking gemaakt is en die groot genoeg is voor het aantal camera's dat u plaatst. Geen verplichte cloud, geen maandelijkse opslagfactuur. Wilt u er toch een cloudlaag bovenop voor uw belangrijkste camera, dan bekijken we dat samen — maar dan als bewuste keuze, niet als standaardabonnement.

Wilt u een richtprijs voor een opstelling met een bepaald aantal camera's? Dat berekent u zelf via de prijscalculator.